دعا برای طول عمر

راهنمایی برای یافتن ورودی احتمالی دنیای زیرین نداشت، مدت زیادی اینجا و آنجا پرسه می‌زد تا اینکه روزی، در حالی که دعا زیر درختی استراحت می‌کرد، صدایی با او سخن گفت. «چرا اینقدر برای هیچ و پوچ به خودت زحمت می‌دهی، در حالی که می‌توانی با پرسیدن، آنچه را که می‌خواهی بدانی؟ به تنهایی هرگز راهی را که به همسرت دعا برای طول عمر مذهب منتهی می‌شود، کشف نخواهی کرد.» پادشاه که از جا پریده بود، به اطرافش نگاه کرد. چیزی نمی‌دید و وقتی به آن فکر می‌کرد، انگار آن صدا بخشی از وجود خودش بود. ناگهان چشمش به حلقه افتاد و فهمید. «چه احمقی بودم!» فریاد زد؛ طلسم «و چقدر وقت گرانبهایم را تلف کردم؟ توسل انگشتر عزیزم، التماس می‌کنم، به من تصویری از همسر و دخترم عطا کن!» و درست در همان لحظه که او صحبت می‌کرد، یک شیر ماده عظیم‌الجثه از کنارش گذشت و به دنبالش یک خانم و یک دوشیزه

دعانویس : جوان زیبا سوار بر منابع تاریخی به آداب و رسوم آیینی اشاره می‌کنند اسب‌های پری آمدند. در حالی که از شادی نزدیک بود طلسم غش کند، به آنها خیره شد و سپس لرزان به پشت روی زمین افتاد. «اوه، مرا به سوی آنها هدایت شیطانی کن، مرا به سوی آنها هدایت جادو سیاه فرشتگان کن!» او فریاد زد. و حلقه، با دعوت به شجاعت، او را به سلامت به مکان غم‌انگیزی که همسرش ده سال در آن زندگی همزاد کرده بود، هدایت کرد. حالا پری شیر از قبل از حضور مورد انتظار او در قلمرو خود مطلع بود و دستور داد کاخی از [ 258 ]قرار بود کریستالی در وسط دریاچه جادو جیوه ساخته شود؛ و برای اینکه نزدیک شدن به آن دشوارتر شود، اجازه داد که هر جا که می‌خواهد شناور باشد.

دعا برای طول عمر

بلافاصله پس از بازگشت آنها از تعقیب و جادو کهن گریز، جایی که شماره ملا پادشاه آنها را دیده بود، ملکه و مافت را به داخل کاخ برد و آنها را تحت حفاظت هیولاهای دریاچه قرار داد، که همگی عاشق شاهزاده خانم شده بودند. آنها به شدت حسادت می‌کردند و آماده بودند که به خاطر او یکدیگر را بخورند، بنابراین به راحتی دعانویس لطیفی این مسئولیت را پذیرفتند. دعا برای طول عمر برخی در اطراف کاخ شناور مستقر شدند، برخی کنار در نشستند، در حالی که کوچکترین و سبک‌ترین آنها روی پشت بام نشستند. البته پادشاه کاملاً از این تمهیدات بی‌اطلاع بود و با جسارت وارد کاخ پری شیر شد که منتظر او بود، در حالی که طلسم دمش را به شدت تکان می‌داد، زیرا هنوز دعانویس شکل شیر خود را حفظ کرده بود.

با غرشی که دیوارها را لرزاند، خود را به سمت او پرتاب کرد؛ اما او مراقب بود و ضربه‌ای از شمشیرش پنجه ای را که او برای کشتن او دراز کرده بود، قطع کرد. او به عقب افتاد و در حالی که کلاه خود را پایین و سپرش را بالا گرفته بود، پری پایش را روی گلوی او گذاشت. او گفت: «زن و فرزندی را دعا که از من دزدیده‌اید به من برگردانید، وگرنه یک ثانیه بیشتر زنده نخواهید ماند!» اما پری پاسخ داد: «از پنجره به آن دریاچه نگاه کن و ببین آیا در قدرت من است که آنها را به تو بدهم؟» و پادشاه نگاه کرد و از میان دیوارهای بلورین، همسر و دخترش را دید که بر روی جیوه شناور بودند.

در آن لحظه، پری شیر و تمام شرارت‌هایش عبادت کردن فراموش شد. کلاهخودش را انداخت و با تمام قدرت به سمت آنها فریاد زد. ملکه صدای او را می‌شناخت، و او و مافت به سمت پنجره دویدند و رمال دستانشان را دراز کردند. سپس پادشاه سوگند یاد کرد که فرشتگان اگر حرز به قیمت جانش تمام شود، هرگز بدون آنها آنجا را ترک نکند. و او واقعاً این کار را کرد، هرچند دعانویس نوجین در آن لحظه نمی‌دانست چه کاری انجام می‌دهد. پادشاه سوار بر اژدهایش، از میان هیولاها به سمت ملکه و مافت می‌جنگد. دعا برای طول عمر سه سال گذشت و پادشاه به مشرکان او نزدیک‌تر نشد [ 261]به آرزوی قلبی‌اش رسیده بود.

او هر سختی شیاطین قابل تصوری را متحمل شده بود – گزنه‌ها رختخوابش بودند، میوه‌های وحشی تلخ‌تر از زهر غذایش، در حالی که روزهایش صرف جنگیدن با هیولاهای وحشتناکی شده بود که او را از قصر دور نگه می‌داشتند. او حتی یک قدم هم پیش نرفته بود و حتی یک امتیاز دعا نویسی هم به دست نیاورده بود. اکنون تقریباً ناامید شده بود و آماده بود تا همه چیز را به چالش بکشد و خود را به دریاچه بیندازد. در این لحظه از تاریک‌ترین دوران بدبختی‌اش بود که شبی، اژدهایی که مدت‌ها از پشت بام او را تماشا می‌کرد، به کنارش دعانویس نودژ خزید.

او گفت: «تو فکر می‌کردی عشق بر همه موانع غلبه خواهد کرد.» «خب، متوجه شدی که اینطور نیست! جفت روحی اما اگر به تاج و عصای سلطنتی‌ات قسم بخوری که هر وقت بخواهم، از غذایی که هرگز از آن خسته نمی‌شوم، به من شام بدهی، تو را قادر خواهم ساخت تا به همسر و دخترت برسی.» آه، پادشاه چقدر از شنیدن این حرف خوشحال شد! چه سوگندی می‌خورد که همسر و فرزندش را در آغوش بگیرد؟ با دعا خوشحالی هر چه اژدها از او می‌خواست طلسم را قسم داد؛ سپس به پشتش پرید و لحظه‌ای دیگر، دعا برای طول عمر اگر نزدیکترین هیولا اتفاقی بیدار نمی‌شد و صدای صحبت را نمی‌شنید و برای نبرد به ساحل شنا نمی‌کرد، بال‌های قوی او را به داخل قلعه می‌بردند.

نبرد طولانی و سخت بود و وقتی پادشاه سرانجام دشمنانش را عقب راند، مبارزه دیگری در دعانویس انتظارش بود. در ورودی، خفاش‌ها، جغدها و کلاغ‌های غول‌پیکر از هر طرف به او حمله کردند. اما اژدها دعا برای حرف شنوی فرزند دندان و چنگال داشت، در حالی که ملکه تکه‌های تیز شیشه را می‌شکست و با اضطراب به او ضربه می‌زد و او را می‌برید تا به شوهرش کمک کند. سرانجام موجودات وحشتناک فرار کردند؛ صدایی مانند رعد شنیده شد، کاخ و هیولاها ناپدید شدند، در حالی که کافران در همان لحظه – هیچ کس نمی‌دانست چگونه – پادشاه انرژی مثبت خود را در کنار فرشتگان همسر و دخترش در تالار خانه‌اش یافت.

اژدها به همراه بقیه ناپدید شده بود و برای چند سال دیگر نه کسی از او خبری داشت و نه کسی به او گشایش فکر می‌کرد. [ 262 ]موفیت هر روز زیباتر می‌شد و وقتی چهارده ساله شد، پادشاهان و امپراتوران اجنه غیر مسلمان کشورهای همسایه دعانویس روانسر برای خواستگاری او برای خود یا پسرانشان فرستادند. مدت‌ها دختر به تمام دعاهای آنها گوش نمی‌داد؛ دعا طول عمر اما سرانجام شاهزاده‌ای جوان با استعدادهای نادر قلب او را تسخیر کرد و اگرچه پادشاه علوم غریبه او را در انتخاب شیطان شوهر آزاد گذاشته بود، اما در نهان امیدوار بود که از بین همه خواستگاران، این یکی داماد او باشد. بنابراین آنها در همان روز با احضار شکوه فراوان نامزد شدند و سپس، با اشک‌های فراوان، شاهزاده در حالی که تصویری از موفیت را با خود کافر حمل می‌کرد، به سمت دربار پدرش حرکت کرد.

با وجود تلاش‌های شجاعانه‌ی مافت برای سرگرم کردن خودش دعانویس و ناراحت نکردن دیگران با شکایت‌هایش، روزها برای او به حاجت گرفتن کندی می‌گذشت. یک روز صبح، او در اتاق دعا برای طول عمر ملکه مشغول نواختن چنگ بود که پادشاه با چنان شدتی وارد اتاق شد و دخترش را در آغوش گرفت که تقریباً او را ترساند. به محض اینکه توانست صحبت کند، فریاد زد: «آه، فرزندم! فرزند عزیزم! اصلاً چرا به دنیا آمدی؟» مافت که رنگش پریده و سردش شده بود، با تردید پرسید: «شاهزاده مرده؟» «نه، نه؛ اما – اوه، چطور می‌توانم به تو بگویم!» و در حالی که طلسم همسر و دخترش در کنارش زانو زده ابطال کردن جادو بودند، روی توده‌ای از کوسن‌ها ولو شد.

دعا عمر

طلسم نویس بالاخره توانست داستانش را تعریف کند، و داستان وحشتناکی هم بود! غول بزرگی به عنوان سفیر اژدها به دربار آمده بود که پادشاه با کمک او ملکه و مافت را از قصر بلورین نجات داده بود. اژدها سال‌های زیادی سرش خیلی شلوغ بود و شاهزاده خانم دعا نویسی را دعانویس بندر ترکمن کاملاً فراموش کرده دعانویس بود نماز خواندن تا اینکه خبر نامزدی او به گوشش رسید. سپس به یاد معامله‌ای که با پدرش کرده بود افتاد؛ دعا و هر چه بیشتر از مافت می‌شنید، بیشتر مطمئن می‌شد که او غذای خوشمزه‌ای درست خواهد کرد. بنابراین به غولی که خدمتکارش بود دستور داد فوراً او را بیاورد.

هیچ کلمه‌ای نمی‌تواند وحشت هر دو ملکه را توصیف کند [ 263 ]و شاهزاده خانم در حالی که به این عذاب وحشتناک گوش می‌دادند. آنها فوراً به سمت قدیس تالار، جایی که غول منتظرشان بود، دویدند و خود را دعانویس سطر به پای او انداختند و از او التماس کردند که اگر می‌خواهد پادشاهی را تصاحب کند، اما به شاهزاده خانم رحم کند. غول با ذکر مهربانی به آنها نگاه کرد، زیرا او اصلاً ارواح سنگدل نبود، اما گفت که هیچ قدرتی برای انجام کاری ندارد و اگر شاهزاده خانم بی‌سروصدا با او نرود، فرشتگان اژدها خودش خواهد آمد. چند روز گذشت و پادشاه و ملکه بی‌وقفه از غول که دیگر از انتظار خسته شده بود، درخواست کمک می‌کردند.

سرانجام گفت: «فقط یک راه برای کمک به تو وجود جادو دارد و آن این است که شاهزاده خانم را به عقد برادرزاده‌ام درآوری، که علاوه بر جوانی و خوش‌قیافگی، در جادو نیز آموزش دیده است و می‌داند چگونه او را از اژدها دعا برای طول عمر در امان نگه دارد.» والدین در حالی که دست‌های بزرگ او را به سینه‌هایشان می‌فشردند، فریاد زدند: «اوه، متشکرم، متشکرم! شما واقعاً باری از دوش ما برداشته‌اید. او نیمی از پادشاهی کافر را به عنوان جهیزیه خواهد داشت.» اما مافت بلند شد و آنها را به کناری هل داد. با غرور گفت: «من جانم را با بی‌وفایی نمی‌خرم؛ و همین الان با تو به اقامتگاه اژدها خواهم آمد.»