دعانویس بنجار

دعانویس بنجار موقعیت ظاهراً برتر دشمن این را ایجاب می‌کرد. همچنین محتمل است که جسارت کت‌های آبی در حمله به بالای تپه، کنفدراسیون‌ها را غافلگیر کرده و باعث عصبی شدن، تیراندازی وحشیانه، وحشت، سردرگمی و فرار آنها شیطانی شده باشد. سربازان اتحادیه طوری از تپه بالا نمی‌آمدند که انگار رژه می‌روند؛ بلکه کم و بیش با خطوط زمین مطابقت داشتند؛ این خط برای یک ناظر به نظر می‌رسید[220] به صورت زیگزاگ؛ اما پرچم‌ها همیشه در جایی که باید باشند، بودند و هیچ عقب‌ماندگی وجود نداشت. آنها در حین پیشروی به هیچ وجه با تفنگ‌های خود شلیک نکردند، اگرچه دائماً از دشمن آتش وحشیانه‌ای دریافت می‌کردند.

دعانویس : این یک حاجت گرفتن حمله توسط حاملان تفنگ بود و ارواح بعید است که آنها دستورات زیادی از افسران خود دریافت کرده باشند. به محض اینکه کافر سربازان اتحادیه در یک نقطه به قله رسیدند، آداب و رسوم تاریخی شیوه‌های طلسم را حفظ کرده‌اند اگرچه به نظر می‌رسید که شش نقطه مختلف به طور همزمان فتح کافر شده‌اند، به بقیه سربازان که بسیار نزدیک به قله بودند، کمک زیادی کرد. به محض اینکه اولین سربازان اتحادیه به قله رسیدند، کنفدراسیون‌ها شروع به عقب‌نشینی کردند. ژنرال براگ سعی کرد نیروهای خود را از یک نقطه کمتر تهدید شده به نقطه‌ای که در معرض خطر بیشتری بود، بفرستد، اما تلاش او شکست خورد، زیرا طلسم افرادش بهتر از آنچه او به نظر می‌رسید، می‌دیدند که با فتح یک نقطه، مشرکان همه چیز از دست می‌رود.

دعانویس بنجار

این مشاهده البته فقط در مورد خط جدا شده در سمت راست و چپ ستاد براگ صدق می‌کند که توسط نیروهای ژنرال توماس مورد حمله قرار گرفت. سربازان او جادو سیاه که در سمت راست، فراتر از یک فضای خالی – مانند دعانویس لشکر چیتهام – بودند، به این ترتیب تحت گشایش دعانویس دوست محمد تأثیر قرار نگرفتند، زیرا[221] آنها به چرخ چپ خود پیچیدند و به لشکر برد در قله حمله کردند. نیروهای اتحادیه که توسط افسرانی که فکر می‌کردند دستوراتشان فقط تا همین جا آنها را می‌رساند، به پایین تپه فراخوانده جفت روحی شده بودند، باعث شدند براگ باور کند که با آتش نیروهایش عقب رانده شده‌اند.

دعا او در امتداد خط خود حرکت کرد اعمال مربوط به جادو و به آنها تبریک گفت، وقتی به او اطلاع داده شد که خطش بیشتر به سمت علوم غریبه راست شکسته شده و نیروهای اتحادیه تپه را تاجگذاری شماره ملا کرده‌اند. پیروزی خیلی دیرهنگام عصر به دست آمد تا تعقیب مؤثری را تضمین کند. دعانویس بنجار دشمن پس از عبور از چیکاموگا، تمام جادو سیاه شب را فرصت داشت تا بدون مزاحمت نیروها و قطارهای واگن خود حرکت دعا نویسی کند. او قبل از صبح فاصله بین دعانویس بزمان خود و نیروی تعقیب‌کننده را تا حد امکان زیاد کرد. ظاهراً ژنرال گرانت حق داشت قبل از دستور پیشروی توماس، منتظر رسیدن هوکر به راسویل باشد، اما حق نداشت آنقدر منتظر بماند که برای تصرف مورد انتظار تونل هیل توسط شرمن صبر کند.

دعانویس با این حال، چه کسی می‌توانست امیدوار باشد یا باور کند که نیروهای توماس بتوانند با موفقیت به چنین موقعیت مستحکمی حمله کنند؟ هوکر چهار ساعت در[222] عبور از چاتانوگا کریک. اگر گرانت، سپاه هاوارد را ساعت ۱۰ صبح روز ۲۵ به جای فرستادن به شرمن، کافران به راسویل به جای هوکر می‌فرستاد و به محض اینکه در موقعیت قرار می‌گرفت، به توماس، هاوارد و شرمن دستور می‌داد که به طور هماهنگ پیشروی کنند، همان نتیجه‌ای دعانویس نصرت‌آباد که خیلی دیرتر به دست آمد، در ساعت یک یا دو رخ می‌داد و سپس چهار و نیم یا پنج ساعت روشنایی روز برای آسیب رساندن جادو بسیار زیاد به ارتش کنفدراسیون قبل از عبور از چیکاموگا کافی بود.

اما نگاه به گذشته و انتقاد بسیار آسان است. در میدان نبرد ممکن است دلایلی برای یک فرمانده آشکار باشد که چرا این حرکات فرضی نمی‌توانند انجام شوند، دلایلی که برای یک مورخ چندان ملموس نیستند، مورخی کافران که دعانویس نگور ممکن است تمام موقعیت‌های پیچیده، دانش درونی فرمانده و مسئولیت ترسناک او در قبال کشور را نادیده بگیرد. صبح روز بیست و ششم، نیروهای ژنرال هوکر و سپاه چهاردهم پالمر، تعقیب را شیاطین آغاز شیطان کردند. هوکر در موقعیتی مستحکم در رینگولد گپ در تیلورز ریج به دشمن حمله کرد؛ دعانویس بنجار او بدون وارد کردن آسیبی معادل به دشمن، شکست سنگینی خورد. سپاه چهارم[223] صبح روز بیست و ششم، برای آماده‌سازی جهت آزادسازی برنساید در ناکسویل، به شهر بازگردانده شد.

در روز ۲۷، تعقیب در رینگولد، بیست و سه مایل با راه آهن در جنوب چاتانوگا، متوقف شد. ژنرال گرانت ساعت ۲ بعد از ظهر از آن مکان به ژنرال هالک رمل در واشنگتن دی سی تلگراف زد: «من آماده دعانویس کهن‌آباد ادامه تعقیب نیستم.» گزارش‌های رسمی نه قدرت ارتش اتحادیه و نه قدرت ارتش کنفدراسیون را نشان نمی‌دهند. در زمان حمله به میسیونری ریج، ارتش اتحادیه عمدتاً از ارتش کنفدراسیون پیشی گرفته بود. بخش بزرگی از این اختلاف در تعداد با موقعیت فوق‌العاده قوی نیروهای کنفدراسیون و این واقعیت که ارتش اتحادیه مهاجم بود، جبران شد. اگر براگ می‌توانست منابعی را که گرانت در اختیار داشت، در اختیار داشته باشد، با کمال میل از آنها برای غلبه بر ارتش اتحادیه استفاده می‌کرد.

هیچ طلسم تصور نادرستی از جوانمردی مانع از آن نشد که هیچ یک از دو ارتش از هیچ مزیت بزرگی در نبرد استفاده نکنند، که معمولاً در هر جایی که جنگ در جریان است، به دست می‌آید. دعانویس رضوان لاف کنفدراسیون در آغاز …[224] جنگی که در آن یک سرباز کنفدراسیون می‌توانست پنج سرباز یانکی – دعانویس بنجار نامی که کنفدراسیون‌ها به همه سربازان شمالی داده طلسم بودند – را شکست دهد، با شکایت آنها پس از جنگ مبنی بر اینکه تنها به دلیل تعداد نفراتشان شکست خورده‌اند، کاملاً ناسازگار بود. جادو شدن مهارت نظامی گاهی اوقات در نبردها با تعداد نفرات پیروز می‌شود؛ با این حال، این مورد در نبردهای اطراف چاتانوگا صدق نمی‌کرد.

براگ در گزارش رسمی خود تلفات خود را ذکر طلسم نمی‌کند؛ اما او دعا نویسی در مقابل ارتش اتحادیه ۶۱۴۲ نفر اسیر، ۴۲ قبضه توپخانه، ۶۹ عراده توپ و ۷۰۰۰ قبضه سلاح سبک از دست داد. دعانویس نوک آباد او قبل و در حین پرواز خود، مواد بسیار دیگری را نیز نابود کرد. تلفات ارتش اتحادیه ۵۲۸۶ کشته و زخمی و ۳۳۰ مفقود بود. این تلفات در مقایسه با سایر نبردهای کم‌اهمیت‌تر – مثلاً چیکاماگا – ناچیز به نظر می‌رسد؛ اما باید به خاطر داشت که فداکاری برای ادامه تصرف چاتانوگا توسط ارتش جادو کهن اتحادیه، شامل تمام تلفات درگیری‌های لشکرکشی تولاهوما، چیکاماگا، واوهاچی، کوهستان لوک‌اوت، اورچارد ناب و میسیونری ریج نیز می‌شود.

وقتی در نظر پیشینه تاریخی گرفته می‌شود که این نبردها، از نظر تأثیر علّی آنها بر …، چقدر مهم بودند.[225] با سرکوب نهایی خودِ شورش، ارزش آنها آشکار می‌شود. نیروهای ویسکانسین در نبرد میسیونری ریج نقش ویسکانسین در نبرد میسیونری ریج مهم و افتخارآمیز بود. پیاده نظام اول و بیست و یکم در تیپ استارک‌ودر از لشکر جانسون بودند. این تیپ در چیکامائوگا شکست سنگینی خورده بود؛ به آن مأموریت داده شد تا در چاتانوگا بماند دعانویس اسپکه جادو تا در حالی که ارتش در حال حمله به تپه بود، از مواضع خود دفاع کند. این وظیفه با خوشحالی و به طور کامل انجام شد، اگرچه این تیپ را از افتخار حمله به تپه محروم کرد.

دعانویس بنجار پیاده نظام دهم به صورت جداگانه در دژی در جنوب خانه شیاطین کراچفیلد، در دامنه کوه دعا لوک‌اوت، مستقر ماند و از خط الراس طلسم بالا نرفت. پیاده نظام پانزدهم به تیپ ویلیچ از لشکر وود از سپاه چهارم گرنجر متصل بود؛ فرماندهی آن را کاپیتان جان ای. گوردون بر عهده داشت. در صعود از تپه، دعا در خط ذخیره تفسیر عناصر طلسم نمادین ممکن است متفاوت باشد تیپ قرار داشت، بنابراین تلفات آن کل تلفات در طول نبردها زخمی شدن 6 نفر بود. ژنرال ویلیچ در گزارش خود با عباراتی والا از این هنگ یاد می‌کند. این هنگ تنها از 130 نفر تشکیل شده دعانویس اسماعیل‌آباد بود.

بنجار

پیش از پیوستن به ارتش کامبرلند، پیاده‌نظام پانزدهم خود را متمایز کرده بود. در ۱۹ اکتبر ۱۸۶۲، سرگرد کوئینسی مک‌نیل از سواره‌نظام دوم ایلینوی، از دعا جزیره شماره ده، به فرماندار ویسکانسین نوشت که در خدمت، مردی شجاع‌تر از کاپیتان جان ای. گوردون وجود ندارد. پیاده نظام هجدهم توسل به همراه نیروهای شرمن از ارتش تنسی آمد؛ فرماندهی آن بر عهده سرهنگ گابریل بوک بود و به تیپ اول (تیپ الکساندر) از لشکر دوم (تیپ ژنرال جان ای. اسمیت) از سپاه هفدهم طلسم متصل بود. این هنگ پیاده نظام با نیروهای شرمن در منتهی الیه سمت چپ درگیر بود؛ تلفات آن گزارش نشده است.

این هنگ در فوریه ۱۸۶۲ در میلواکی سازماندهی و در ماه مارس جمع آوری شد. به سمت پیتسبورگ لندینگ، تنسی حرکت کرد نسخ خطی و در ۵ آوریل ۱۸۶۲ به ارتش تنسی پیوست. این هنگ در آن مکان به تعویذ شدت درگیر نبرد همزاد بود.[227] ۶ آوریل؛ همچنین در نبرد کورینت و سایر نبردها قبل از موکل جن ورود به چاتانوگا. هنگ هجدهم پیاده نظام به دلیل تعداد نفراتش مورد توجه بود؛ گفته می‌شد که وزن واقعی هر شیاطین نفر از گروهان G این هنگ به طور متوسط ​​۱۶۰ پوند بود. در نبرد پیتسبورگ کلیسا لندینگ در ۶ آوریل ۱۸۶۲، این هنگ در تیپ چپ لشکر ژنرال پرنتیس قرار داشت؛ در آن زمان سرهنگ اول آن، سید و حاجی جی اس آلبان، فرماندهی آن را بر عهده داشت.

دعانویس بنجار این فرشتگان هنگ تنها سی میله از چادرهای خود را برای نبرد آماده کرده بود و پانزده دقیقه بعد خط متون کهن کنفدراسیون به آن رسید. دشمن از پهلو کافر به آن حمله کرد و بر آن غلبه کرد؛ آلبان زخمی شد و از میدان نبرد منتقل شد و کمی بعد درگذشت. سرهنگ دوم نیز زخمی شد دعا نویسی و سرگرد کرین کشته شد.