دعانویس قلعه نو

که تو را از دست جنارو آزاد می‌کند. او سزاوار مرگ است و مهم نیست که عدالت به چه شکلی در مورد او اجرا شود. به این شیشه نگاه کن، پر از آب زلال و زیبا: چهار روز دیگر، این دعانویس قلعه نو آب تمام خیانت‌های او را مجازات خواهد کرد. فرمانده گارد متعهد شده است که آن را به او بدهد؛ و از آنجایی که هیچ طعمی ندارد، جنارو به دعا نویسی چیزی شک نخواهد کرد.» دوک همچنین به ما اطلاع می‌دهد که دوز به درستی تجویز شده است؛ اما خوشبختانه برای خودش، جنارو آن روز چیزی برای شام نخورد جز کلم آغشته به سید و حاجی روغن، که به عنوان پادزهر عمل کرد و باعث استفراغ شدید او روح شد و جانش را نجات داد.

دعانویس : او به مدت پنج روز به شدت بیمار بود، اما هرگز گمان نکرد که مسموم شده است. با گذشت زمان، فروش سم به یک تجارت مذهب سودآور تبدیل شد. یازده سال پس از این دوره، این تجارت در رم به جادو سیاه حدی رواج یافت متون کهن که دولت تنبل مجبور به دخالت شد. ابطال کردن جادو بکمن در حاجت گرفتن کتاب « تاریخ اختراعات » و لبره در « مجله مواد برای تاریخ کلیسای دولتی » نقل می‌کنند که در سال ۱۶۵۹، به پاپ الکساندر هفتم اطلاع داده شد که تعداد زیادی از زنان جوان در اتاق اعتراف اعتراف کرده‌اند که شوهران خود را با سموم آهسته مسموم کرده‌اند.

دعانویس قلعه نو

روحانیون کاتولیک که عموماً اسرار اتاق اعتراف را بسیار مقدس می‌دانند، از شیوع فوق‌العاده این جنایت شوکه و نگران شدند. اگرچه از افشای نام توبه‌کنندگان خودداری کردند، دعانویس قلعه نو اما خود را موظف دانستند که رئیس کلیسا را ​​از فجایعی که انجام می‌شد مطلع کنند. همچنین موضوع گفتگوی عمومی در رم این بود که بیوه‌های جوان به طور غیرمعمولی فراوان بودند. همچنین گفته می‌شد که اگر هر زوجی با کیمیاگری نارضایتی با هم زندگی کنند، شوهر طلسمات خیلی زود بیمار دعانویس قلعه می‌شود و می‌میرد. مقامات پاپ، دین وقتی شروع به تحقیق کردند، خیلی زود فهمیدند که انجمنی از همسران جوان ارواح تشکیل شده است و آنها هر شب به دلیلی مرموز در خانه پیرزنی به نام هیرونیما اسپارا گرد هم می‌آیند.

دعانویس صایین‌قلعه این عجوزه جادوگر و فالگیر مشهوری بود و اجنه غیر مسلمان به عنوان رئیس زنان جوان و چند نفر از آنها عمل می‌کرد.که بعداً مشخص شد متعلق به اولین خانواده‌های روم بوده‌اند. برای اینکه شواهد مثبتی از شیوه‌های این انجمن زنانه داشته باشد، خانمی از طرف دولت استخدام شد تا با آنها مصاحبه کند. طلسم نویس او خود را به باشکوه‌ترین اشارات معنوی در ادبیات تاریخی دیده می‌شود شکل ممکن می‌پوشید؛ و چون پول فراوانی در اختیارش شیاطین قرار گرفته بود، وقتی هدفش را بیان کرد، یعنی جلب توجه لا اسپارا و انجمن خواهرانش، با مشکل چندانی مواجه نشد. او وانمود کرد که به دلیل خیانت‌ها و بدرفتاری‌های شوهرش، دچار پریشانی شدید روحی است و از لا اسپارا التماس کرد که طلسم چند قطره از اکسیر شگفت‌انگیز را که تأثیر آن در فرستادن شوهران ظالم به «آخرین خواب طولانی‌شان» توسط بانوان رم بسیار مورد تحسین قرار می‌گرفت، به او بدهد.

دعانویس چلیچه لا اسپارا در دام افتاد و مقداری از «قطره‌های» دعانویس قلعه نو خود را با قیمتی متناسب با ثروت فرضی خریدار به او فروخت. مشروبی که بدین ترتیب به دست آمد، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و همانطور که گمان می‌رفت، سمی آهسته بود؛ شفاف، بی‌مزه و زلال، مانند آنچه دوک گیز از آن صحبت می‌کرد. بر اساس این شواهد، خانه توسط پلیس محاصره شد و لا اسپارا و همراهانش بازداشت شدند. لا اسپارا، که به عنوان پیرزن کوچک زشت توصیف شده است، شکنجه شد، اما سرسختانه از اعتراف به گناه خود امتناع ورزید. یکی دیگر از زنان، به نام لا گراتیوسا، قاطعیت کمتری داشت و تمام اسرار این خواهری جهنمی را فاش کرد.

با اعترافی که از روی عذاب وجدان به ارزش واقعی آن (هیچ دعا نویسی چیز) گرفته شده بود، هنوز شواهد کافی وجود دارد که آیندگان را به باور گناه آنها متقاعد کند. آنها گناهکار شناخته شدند و بر اساس میزان طلسم تقصیرشان به مجازات‌های مختلف محکوم شدند. لا اسپارا، گراتیوسا و سه زن جوان که شوهران خود را مسموم کرده بودند، با هم در رم به دار آویخته شدند. بیش از سی زن در ملاء عام در خیابان‌ها شلاق خوردند. و چندین نفر که مقام بالایشان آنها را از مجازات تحقیرآمیزتر مصون می‌داشت، از کشور تبعید و به پرداخت جریمه‌های سنگین محکوم دعانویس کاخک شدند.

چند ماه جادو بعد، نه زن دیگر به جرم مسمومیت به دار آویخته شدند؛ انرژی مثبت و گروه دیگری، از جمله بسیاری از دختران جوان و زیبا، نیمه برهنه در خیابان‌های رم شلاق خوردند. این شدت عمل مانع از این دعانویس داران کار نشد و زنان حسود و مردان طماع، که مشتاق بودند به میراث پدران، عموها یا برادران خود دست یابند، به سم متوسل می‌شدند. از آنجایی که این سم کاملاً عاری از طعم، رنگ و بو بود، بدون ایجاد سوءظن تجویز می‌شد. فروشندگان ماهر آن را با درجات مختلفی از قدرت ترکیب می‌کردند، به طوری که زهردهندگان فقط می‌توانستند دعانویس قلعه نو بگویند که آیا می‌خواهند قربانیانشان در عرض یک هفته، یک ماه یا شش ماه بمیرند و دوز مربوطه به آنها داده می‌شد.

فروشندگان عمدتاً زنان بودند.مشهورترین آنها عجوزه ای به نام توپانیا بود که به این ترتیب در مرگ بیش از کافر ششصد نفر نقش داشت. طلسم نسخ خطی به نظر می رسد این زن از دعانویس دهبکری دوران کودکی فروشنده سموم بوده و ابتدا در پالرمو و سپس در ناپل اقامت داشته است. پدر لبات، آن مسافر خوشگذران، در نامه های خود از ایتالیا فرشتگان جزئیات جالب بسیاری در مورد او ارائه داده است. هنگامی که در سال ۱۷۱۹ در چیویتا وکیا بود، نایب السلطنه ناپل کشف کرد که سم به طور گسترده در شهر اخیر فروخته می شود و نام آن آکتا یا آب کم است.

دعانویس سه‌قلعه فرشتگان با تحقیقات بیشتر، او متوجه شد که توپانیا (که در این زمان نزدیک به هفتاد سال سن داشت و به نظر می رسد که دوره های شیطانی خود را خیلی زود پس از اعدام لا اسپارا طلسم آغاز کرده بود) مقادیر زیادی از آن را در شیشه های کوچک با کتیبه “مانای سنت نیکلاس باری” به تمام نقاط ایتالیا می فرستاد. مقبره سنت نیکلاس باری در سراسر ایتالیا مورد احترام بود. دعا گفته می‌شد روغنی معجزه‌آسا از آن تراوش می‌کند که تقریباً تمام بیماری‌هایی را که بدن به آنها مبتلا می‌شود، درمان می‌کند، مشروط بر اینکه گیرنده با علوم غریبه ایمان کافی از آن استفاده کند .

لاتوفانیا ماهرانه این نام را به سم خود داد تا از هوشیاری مأموران گمرک قلعه نو که مانند هر کس دیگری برای سنت نیکلاس باری و روغن شگفت‌انگیزش احترام قائل بودند، دعانویس قلعه نو فرار کند. این سم مشابه سم تولید شده توسط لا اسپارا بود. هانمن، پزشک و پدر دکترین دعا نویس هومیوپاتی، در نوشته‌ای در این مورد دعانویس هیدج می‌گوید که این سم از نمک‌های خنثی آرسنیک تشکیل شده بود که باعث از دست دادن تدریجی اشتها، ضعف، دردهای آزاردهنده در معده، از دست دادن قدرت و تحلیل رفتن ریه‌ها در قربانی می‌شد. آبه گالیاردی می‌گوید که چند قطره از آن معمولاً در چای، شکلات یا سوپ ریخته می‌شد و اثرات آن کند و تقریباً نامحسوس بود.

گارلی، پزشک امپراتور اتریش، در نامه‌ای به هافمن می‌گوید که این سم، دعا آرسنیک متبلور بود که با جادو جوشانده در مقدار زیادی آب حل شده و (به دلیلی نامعلوم) گیاه سیمبالاریا دعا به آن اضافه شده بود . ناپلی‌ها آن را آکوا توفنینا می‌نامیدند ؛ و در سراسر اروپا با نام آکوا توپانیا بدنام شد . اگرچه این زن رفت و آمدهای بدنام دعا خود را بسیار گسترده انجام می‌داد، ملاقات جادو سیاه با او بسیار دشوار بود. او در ترس مداوم دعاگر از لو رفتن زندگی می‌کرد. او دائماً نام و محل اقامت خود را تغییر می‌داد؛ و وانمود می‌کرد به‌روزرسانی‌های محتوای آینده ممکن است موضوعات مرتبط با طلسم را اصلاح کنند که فردی بسیار طلسم خداترس است، ماه‌ها در صومعه‌ها جادو اقامت دعانویس قلعه رئیسی می‌کرد.

قلعه نو

هر زمان که بیش از حد معمول از لو رفتن می‌ترسید، به دنبال حمایت کلیسا می‌رفت. او به زودی از جستجویی که توسط نایب‌السلطنه ناپل برای او انجام شده طلسم بود، مطلع شد و طبق روال خود، به صومعه‌ای پناه برد. یا جستجو برای او خیلی سختگیرانه نبود، یا اقدامات او …بسیار مورد طلسم توجه قرار گرفت؛ زیرا او با تدبیری چندین سال از زیر نظر مقامات گریخت. آنچه که از این هم خارق‌العاده‌تر است، همانطور که پیامدهای سیستم او را نشان می‌دهد، تجارت او هنوز به همان اندازه قبل ادامه داشت. لبات به ما اطلاع می‌دهد که او چنان با زنان فقیری که از شوهرانشان متنفر بودند و می‌خواستند از شر آنها خلاص شوند، اما توانایی خرید آکوا فوق‌العاده‌اش را نداشتند ، همدردی می‌کرد که از ذکر شیاطین آن برایشان هدیه می‌گرفت.

دعانویس بردسکن با این حال، جادو او اجازه نداشت برای همیشه در این بازی شرکت کند؛ سرانجام در شیطانی یک صومعه کشف شد و راه خلوتگاهش مسدود شد. نایب‌السلطنه چندین دعانویس قلعه نو بار به مقام مافوق مراجعه کرد تا او را تحویل دهد، اما بی‌نتیجه ماند. راهبه، که توسط اسقف اعظم اسقف‌نشین حمایت می‌شد، دائماً امتناع می‌کرد. در دعا نویسی نتیجه، کنجکاوی عمومی از اهمیت بیشتری که به این جنایتکار داده احضار می‌شد، چنان برانگیخته شد کافر که هزاران نفر برای دیدن او به صومعه رفتند. به نظر می‌رسد صبر نایب‌السلطنه از نماز خواندن این تأخیرها لبریز شده دعانویس بود. او که مردی عاقل و نه یک کاتولیک متعصب بود، تصمیم گرفت که حتی کلیسا نیز نباید دعا از چنین جنایتکار بی‌رحمی حمایت کند.