طلسم تسلط بر دیگران

قدرت‌های شاعرانه‌اش را نمی‌داد. ابیاتی که او می‌نوشت همیشه محبوب بوده‌اند زیرا ساده و آهنگین بودند و تقریباً همدردی جهانی را نسبت به کودکان برمی‌انگیزاندند، و اشعار او، هر چقدر هم که جذاب و دوست‌داشتنی بودند، از عظمت طلسم تسلط بر دیگران بازماندند. موضوع و احساسات، جادو سیاه نه مهارت ادبی آثار شاعرانه‌اش، بود که او را تا این حد مشهور کرد. شعری که می‌خواهد بزرگ و ماندگار باشد، رمال باید به همان روشی که یک خانه ساخته می‌شود، ساخته شود. پی، روبنا، تناسبات معماری، تزئینات و پرداخت باید نتیجه دقت و زحمت باشد، وگرنه دوام نمی‌آورد. قاضی آلبیون دبلیو. تورگی، که نظراتش در طلسم مورد مسائل ادبی، صرف نظر از گرایش‌های سیاسی‌اش، شایسته احترام است، به شاعران و دیگر جویندگان ادبیات توصیه می‌کند که همیشه در اتاقی با آتشِ روباز کار کنند – نه به خاطر آتش، بلکه مشرکان به این منظور که بتوانند به ازای هر ورقی که برای چاپ می‌فرستند، پنج ورق

دعانویس : را بسوزانند. «آه پدربزرگ، یک داستان برای ما بگو. می‌دونی، جفت روحی همونی که دیشب در مورد مزرعه بزرگ مادر اتین شروع کردی. یادت هست. هوا خیلی جادو بده و ما نمی‌تونیم بریم متون تاریخی نمادگرایی طلسم را توصیف می‌کنند. بیرون. ادامه بده، پدربزرگ، لطفا.» سه کودک با مهربانی دور پدربزرگشان حلقه زده بودند و با التماس به او نگاه می‌کردند. او بچه‌ها را همانطور که دوست داشت، می‌پرستید و دوست داشت التماس‌هایشان را بشنود. بالاخره شروع کرد: از آنجایی که تو خیلی خوب بوده‌ای و خیلی هم آن را می‌خواهی، داستان شگفت‌انگیز مزرعه‌ی مادر اتین و داستان شگفت‌انگیزترِ اتفاقی که برای یکی از ساکنانش افتاد را برایت تعریف می‌کنم.

طلسم تسلط بر دیگران

فرزندان من، حیوانات را دوست بدارید، با آنها مهربان باشید، از آنها مراقبت کنید، و مطمئناً پاداش خود را خواهید گرفت. شیطانی مادر اتین زنی خوب، تنومند و با قلبی بسیار مهربان بود. در جوانی، او چنان بدشانس بود که همسر احضار و پسرش را که بسیار به او علاقه داشت، از دست داد. همانطور که می‌توانید تصور کنید، این اتفاق او را بسیار بسیار غمگین کرد. او به هیچ پیشنهاد ازدواج جدیدی گوش نمی‌داد، هرچند پیشنهادهای زیادی داشت. در عوض، زندگی‌اش را، تمام وجودش را، وقف مراقبت مادرانه، یا بهتر بگویم، طلسم تسلط بر دیگران مذهب از حیوانات مزرعه‌اش کرد و تا حد امکان آنها را در آسایش قرار داد.

دعانویس ارمغانخانه همانطور که قبلاً گفتم، او قلب بسیار مهربانی داشت، مادر اتین مهربان. به زودی این را خواهید حاجت گرفتن دید. این زن نیکوکار در آن زمان در مزرعه بزرگ خود، بسیار جادار و در موقعیتی تحسین‌برانگیز، زندگی می‌کرد. سقفی از تخته شیاطین سنگ، خانه بزرگ را پوشانده بود؛ انبارهای غله، اصطبل‌ها و خانه‌های بیرون از خانه با کاهگل‌های قدیمی که روی آنها خزه و گلسنگ رشد می‌کرد، پوشیده شده بودند. بگذارید حالا برایتان بگویم، فرزندان عزیزم، چه کسانی ساکنان اصلی مزرعه بودند. اول «کوکو»ی بزرگ بود – یک اسب نرماندی زیبا – به رنگ کهر و بسیار چاق، که پوشش ابریشمی‌اش برق بنفش داشت؛ ستاره‌ای روی پیشانی و خال صورتی بین چشمانش داشت.

او بسیار جادو مهربان بود و به جفر صدای معشوقه‌اش گوش می‌داد. اگر مادر اتین از کنار اصطبلش رد می‌شد، همیشه بوی او را حس می‌کرد و فوراً شیهه می‌کشید. این روش او برای نشان دادن دوستی و گفتن این جمله بود: «صبح بخیر.» معشوقه خوبش او را با انواع خوراکی‌های لذیذ لوس می‌کرد. گاهی یک تکه نان، ابطال کردن جادو گاهی یک مشت هویج، اما چیزی که او از همه بیشتر طلسم سوسن دوست داشت شکر بود. اگر یک قرص نان کامل به او می‌دادید، خیلی دعانویس زود آن را می‌خورد. کوکو سه گاو اصیل سوئیسی را در اصطبل نگه می‌داشت. طلسم تسلط بر دیگران اسم‌هایشان «لا بلوند»، طلسم نویس «بلانشوته» و «نرا» بود.

می‌دانید اسم‌ها با چه رنگ‌هایی نوشته شده بودند، نه؟ پتی-ژاک، پسرک اصطبل‌دار، از آنها حرز مراقبت می‌کرد. حالش خوب بود روزها او آنها را به چراگاه باتلاقی نزدیک مزرعه، روبروی بیشه‌ای زیبا از راش‌های نقره‌ای، برد. برکه‌ی ابجد بزرگی از آب زلال، طلسم ازدواج مرد گوشه‌ای از چمنزار را پوشانده بود و در نیزارها جادو کهن و زنبق‌ها گم می‌شد. گاوهای بزرگ و زیبا برای رفع تشنگی به آنجا می‌رفتند؛ قورباغه‌های زیادی نیز برای بازی پرش قورباغه‌ای به آنجا می‌رفتند. آنجا واقعاً یک بهشت ​​زمینی بود. مادر اتین از مزرعه صدای زنگوله‌های برنزی بزرگی را که هر مقدس کدام با صدای بم متفاوتی به گردن گاوها آویزان بودند، می‌شنید؛ به شیطانی این ترتیب می‌توانست بدون وقفه جادو در دعا کارهای مختلفش، رفت و آمد آنها را زیر نظر داشته باشد.

زیرا همانطور که به شما گفتم، مزرعه بسیار بزرگ بود و حیوانات زیادی در آن زندگی می‌کردند. بعد از اصطبل‌ها و کالسکه‌ها، خوکدانی، لانه‌های خرگوش و در نهایت یک مرغداری وسیع که به هزار محفظه تقسیم شده بود و انبوهی از انواع طیور را در خود جای داده بود، قرار داشت؛ انواع و اقسام پرندگان، طلسم تسلط بر دیگران از همه نژادها، غازها، مرغ‌های شاخدار، کبوترها، اردک‌ها و غیره. در آن مرغداری عظیم چه چیزی وجود دعانویس قورچی باشی نداشت؟ مادر اتین بیشتر وقتش را آنجا می‌گذراند، چون هرچه موجودات کوچک‌تر و ظریف‌تر بودند، توجه و مراقبت بیشتری به آنها نشان می‌داد. این زن عالی‌رتبه می‌گفت: «ضعیف‌ها خیلی به حمایت نیاز دارند»، و حق هم داشت.

بنابراین برای جوجه اردک‌ها، مهربانی او نسخ خطی بی‌حد و حصر بود. برای بزرگ کردن موفقیت‌آمیز این همه جوجه اردک، باید از چه خطراتی طلسم اجتناب می‌شد! آیا خوکی فرار کرد؟ خطر بلافاصله همه جا را تهدید می‌کرد. مرغداری. چون خوک دندان‌های وحشتناکی دارد و برایش مهم نیست چه می‌خورد – فوراً یک جوجه اردک کوچک را مثل هویج خرد می‌کند. بنابراین او مجبور بود هر دقیقه، حتی هر دعا برای عشق و محبت همسر ثانیه مراقب باشد. گذشته از این، با وجود هوشیاری “لابری”، سگ نگهبان وفادار، گاهی اوقات موش‌ها خون کبوترهای جوان را می‌مکند. یک بار حتی یک توله خرگوش کامل به رمل این روش از بین رفت.

دعانویس بندر لنگه مادر اتین برای فروش محصولات مزرعه‌اش، هفته‌ای دو بار با طلسم گاری‌اش که کوکو آن را می‌کشید، به بازار جادو می‌رفت. او به خاطر بهترین سبزیجات، خالص‌ترین و خامه‌ای‌ترین شیر مشهور بود؛ خلاصه، تخم‌مرغ‌هایی که می‌فروخت از تازه‌ترین‌ها و مرغ و خرگوش‌ها از لطیف‌ترین و آبدارترین گوشت‌های ممکن بودند. به محض اینکه او و کوکو با عجله طلسم وارد بازار شدند، همه برای رسیدن به او عجله کردند. طلسم تسلط بر دیگران گشایش آنجا، مثل همه جا، همه مادر اتین را دوست داشتند. فصل دوم فداکاری یک مادر بدین ترتیب زمان در کافران مزرعه بزرگ دعا نویسی با آرامش سپری می‌شد. با این حال، روزی، سکوت با حادثه‌ای کوچک که آن مکان آرام اما شلوغ را متشنج کرد، بر شماره ملا هم خورد.

مادر اتین به یک مرغ کوچین-چینی که نامش را یولاند گذاشته بود، تعدادی تخم اردک سفید داده بود تا روی آن بنشیند. همه پانزده تخم بیرون آمده بودند. دیدن این پانزده جوجه اردک، زرد مثل دعا قناری، با منقار و پاهای صورتی پرده‌دار، که دور مادر بزرگ و دعا صبور نشسته بودند و زیر بال‌هایش خم می‌شدند، واقعاً شگفت‌انگیز بود. آنها به سرعت بیرون آمدند طلسم فراموشی عشق و روی پشت پهن مادر جست و خیز کنان راه می‌رفتند. همانطور که اغلب در مورد پرستاران اتفاق می‌افتد، یولاند جوجه اردک‌ها را مانند فرزندان خودش دوست داشت و بدون طلسم نگرانی از شکل یا شیاطین پر و بال آنها که چارچوب‌های فرهنگی مختلف، درک طلسم را شکل می‌دهند با پر و بال خودش بسیار متفاوت بودند، با محبت فراوان به آنها دعا عشق می‌ورزید.

اگر مگسی از دسترس آنها عبور می‌کرد، همه این کوچولوها به سمت آن می‌پریدند – در حالی که برای گرفتنش تلاش می‌کردند. توپ‌های کوچک زرد با موکل جن آن حالت بیدار و هوشیارشان، حتی یک طلسم تسلط بر دیگران ثانیه هم آرام نمی‌گرفتند. با مراقبت دعانویس و تغذیه کلیسا خوب، آنها آنقدر سریع رشد کردند که خیلی زود مجبور شدند فضای بیشتری داشته باشند. مادر اتین آنها را در لبه برکه در یک شیاطین لانه مشبک که به تخته شیب‌داری منتهی می‌شد دعانویس استان البرز و به آب منتهی می‌شد، قرار داد. گویی یک حوضچه بزرگ بود که به تدریج عمیق‌تر و عمیق‌تر می‌شد. اردک‌ها و غازها جادو سیاه عاشق شیرجه زدن در آب بودند و به جز برای خوردن غذا، به ندرت از آب خارج می‌شدند.

طلسم دیگران

یولاند در این خانه جدید احساس غریبگی می‌کرد. برعکس، جوجه دعا نویسی اردک‌ها، که غریزه‌شان آنها را تشویق می‌کرد، دیوانه‌وار از آن لذت می‌بردند و با عجله به داخل آب می‌دویدند. این انگیزه‌ی غیرقابل توضیح، مادرشان را وحشت‌زده کرد. در واقع، او «به اندازه‌ی یک مرغ خیس عصبانی بود». او بالا و پایین می‌دوید، پرهایش سیخ شده نماز خواندن بود، صورتش ورم کرده بود، کاکلش قرمز شده بود، با سید و حاجی صدای قارقار سعی می‌کرد طلسم معشوق بچه‌هایش را متقاعد کند که وارد فرشتگان آب نشوند. زیرا مرغ‌ها، مانند گربه‌ها، از آب متنفرند. این برای او شکنجه‌ای وصف‌ناپذیر بود. بچه‌ها گوش نمی‌دادند؛ این بچه‌های شیطون که به دعاها و گریه‌های او گوش نمی‌دادند، دورتر و دورتر می‌رفتند.

آنها بالاخره و برای اولین بار در عنصر مورد علاقه‌شان، سبک‌تر از چوب پنبه‌های کوچک، قرار گرفتند. شناور شد، شیرجه زد، شیرجه زد، مسابقه داد، جنگید و انواع ترفندها را انجام داد. در همین حال، یولاند نوشتن دعای محبت با زعفران داشت از شدت عصبانیت منفجر می‌شد. او مدام به این سو و آن پیشینه تاریخی سو می‌دوید تعویذ و چشم از نافرمانی‌ها برنمی‌داشت. ناگهان اردک مادری را دید که در حال تعقیب جوجه‌هایش بود. این وضعیت برایش غیرقابل تحمل بود – او که از غریزه مادری‌اش الهام گرفته بود، با خشم به کمک خانواده‌اش شتافت. با یکی دو بال زدن، شیاطین از آبی که در عمیق‌ترین قسمت آن سقوط کرده بود، بالاتر قرار گرفت.

او که دیوانه‌وار در میان وحشت‌زدگان تقلا می‌کرد، به آب می‌پاشید و طلسم تسلط بر دیگران خیلی زود خسته شد و در حالی که از حال می‌رفت، به قعر دریا فرو رفت. سطح آب بالای سرش بسته شد. کوچولوها متوجه نشدند چه اتفاقی افتاده است – خیلی سریع از ترس لحظه‌ای خود بیرون آمدند و به بازی‌هایشان ادامه دادند.