دعا برای حفظ آبرو

هم می‌خورد و می‌لرزید و می‌لرزید، گفت: «من پدر خانه نیستم؛ اما با پدرم در آنجا صحبت کنید – آن کسی که روی نیمکت دعا نشسته است.» «پس مسافر دعا برای حفظ آبرو به سراغ کسی رفت که روی نیمکت نشسته بود و سعی می‌کرد پیپ تنباکویی برای خودش پر کند؛ اما کافر آنقدر پژمرده بود و دستانش از فلج می‌لرزید که به سختی می‌توانست پیپ را در دست بگیرد.» مسافر دوباره گفت: «عصر بخیر پدر، می‌توانم فرشتگان امشب اینجا اتاق بگیرم؟» پیرمرد پژمرده گفت: «من رمل پدر خانه نیستم، اما با پدرم که آن طرف‌تر در رختخواب است صحبت کن.» «بنابراین مسافر به رختخواب رفت و پیرمردی پیر را دید که اگر چشمان درشت و خیره‌اش نبود، به سختی زنده به نظر می‌رسید.» مسافر گفت: «عصر بخیر پدر، می‌توانم امشب اینجا اتاق بگیرم؟» «’من پدر خانه نیستم’» این را پیرمردِ چشم درشت گفت.

دعانویس : «اما برو و با پدرم که آن طرف‌تر، در گهواره، آرمیده است، صحبت کن.» «بله، مسافر به سمت گهواره رفت، و آنجا گهواره‌ای به قدمت فرشتگان تپه‌ها افتاده بود، آنقدر پژمرده و چروکیده که از یک نوزاد هم بزرگتر نبود، و به سختی می‌شد گفت که جفت روحی در او حیاتی وجود دارد، جز تعویذ اینکه هر از گاهی صدای نفس کشیدن از مذهب گلویش می‌آمد. مسافر گفت: «عصر بخیر پدر، آیا امشب می‌توانم اینجا اتاقی داشته باشم؟» «مدت زیادی طول کشید تا شیاطین جوابی بگیرد، و مدت بیشتری طول کشید تا کالسکه جواب را بیرون آورد؛ اما در نهایت، مانند بقیه، به او گفته شد که پدر در خانه نیست.

دعا برای حفظ آبرو

گفت: «اما برو و با اعمال مربوط به جادو پدرم صحبت کن – او را در حالی که از شاخ طلسم گوزن آن طرف دیوار آویزان است، خواهی یافت.» «پس مسافر به اطراف دیوارها خیره شد و بالاخره چشمش به شاخ افتاد؛ اما وقتی به دنبال کسی که در آن آویزان بود گشت، دعانویس تیران بیشتر شبیه لایه‌ای از خاکستر بود سید و حاجی که شبیه صورت انسان بود. سپس آنقدر ترسید که فریاد زد: «عصر بخیر، پدر! امشب به من اجازه می‌دهید اینجا اتاق داشته باشم؟» «سپس صدایی شبیه جیرجیر از شیپور بیرون آمد، مثل صدای یک بچه گربه کوچولو، و تنها کاری که او توانست بکند این بود که بفهمد دعا نویسی منظور از این جیرجیر این است که روایت‌های فرهنگی، آداب و رسوم طلسم را مورد بحث قرار می‌دهند « بله، فرزندم .»» «و اکنون میزی وارد شد که با گران‌ترین غذاها و آبجو و برندی پوشیده شده بود؛ و هنگامی که او خورد و نوشید، در رختخوابی خوب با پوست گوزن شمالی وارد شد.

و مسافر بسیار خوشحال شد زیرا سرانجام پدر مناسب خود طلسم نسخ خطی را در خانه پیدا کرده بود.» سه سال اجنه غیر مسلمان بدون دستمزد. «روزی روزگاری صاحب خانه‌ی فقیری بود که تنها یک پسر داشت، اما این پسر آنقدر تنبل و حرز بی‌عرضه بود که نه با مردم معاشرت می‌کرد و نه به هیچ چیز در دنیا دست می‌زد. پس پدر گفت: «اگر قرار نباشد تا ابد ابجد به احضار این یارو تنبل غذا بدهم، باید او را جایی دور ببرم، عبادت کردن جایی که هیچ‌کس او را نشناسد. اگر فرار کند، دعا برای حفظ آبرو برگشتن به خانه برایش آسان نخواهد بود.» «بله! آن دعانویس کلارآباد مرد پسرش را با خود برد و به هر کجا دعا نویسی که می‌خواست رفت و او را به عنوان خدمتکار پیشنهاد داد؛ اما کسی نبود که او را بپذیرد.» «پس آخر از همه به مرد ثروتمندی رسیدند که داستانش این بود.

رها کرده است. قرار بود پسرک را به عنوان شخم‌زن ببرد و سه سال بدون دستمزد در آنجا خدمت ابطال کردن جادو کند. اما وقتی سه سال تمام شد، قرار بود مرد دو روز صبح به شهر برود و اولین چیزی را که برای فروش دعانویس لوجلی می‌دید، بخرد، اما صبح روز سوم، پسرک خودش به شهر می‌رفت و اولین چیزی را که می‌دید می‌خرید و این سه چیز را به جای دستمزد به او می‌داد.» «خب! شیطانی پسر سه سال خدمتش را تمام کرد و رفتاری بهتر از آنچه کسی می‌توانست باور کند، از خود نشان داد. مطمئناً او بهترین شخم‌زن دنیا نبود؛ طلسم اما اربابش هم از بهترین‌ها نبود، چون تمام مدت او را با همان لباس‌هایی که موقع آمدن داشت، رها می‌کرد، طوری که در نهایت لباس‌هایش چیزی جز وصله پینه و وصله پینه نبودند.

حالا، وقتی مرد می‌خواست برود و بخرد، خیلی قبل از سپیده دم، با صدای خروس از خواب بیدار شده بود و رفته بود. «کالاهای گران‌قیمت را باید در روشنایی روز دید.» گفت. «آنها را نمی‌توان به این زودی در جاده‌ی شهر پیدا کرد. با این حال، ممکن است به اندازه‌ی کافی گران باشند، چون بالاخره هر چه پیدا می‌کنم، همه‌اش ریسک و شانس است.» «خب! اولین کسی که در خیابان پیدا کرد، یک پیرزن دعا نویس عجوزه بود که سبدی با روپوش در دست داشت.» مرد گفت: «روز بخیر، مادربزرگ.» «عجوبه پیر گفت: روز خوبی داشته باشی، پدر.» مرد پرسید: «در سبدت چه داری؟» «عجوزه‌ی پیر گفت: ‘واقعاً منظورت معامله است؟’» دعا برای حفظ آبرو «بله، بله، چون قرار بود اولین چیزی را که دیدم، خودم بخرم.» «خب، اگر می‌خواهی بدانی، بهتر است آن را کافران بخری.» عجوزه پیر دعانویس رامشیر گفت.

مرد پرسید: «اما قیمتش چقدر است؟» «بله! او حتماً شماره ملا چهار پنی شیاطین دارد.» «مرد فکر کرد که اصلاً قیمت خیلی بالایی نیست. او نمی‌توانست بهتر از این عمل کند، و درب سبد را برداشت، و یک توله سگ بود که در سبد افتاده بود.» «وقتی مرد از سفرش به شهر به خانه برگشت، پسرک در حیاط ایستاد و با خود فکر کرد که برای دستمزد سال علوم غریبه اولش چه چیزی باید بگیرد. پسرک گفت: «به این زودی به خانه، دعا برای مشتری آرایشگاه ارباب؟» «بله، او بود.» «پرسید: ‘چی خریدی؟’» مرد گفت: «چیزی که خریدم دعا ارزش زیادی نداشت. نمی‌دانم که آیا باید آن را نشان بدهم یا نه؛ اما اولین چیزی را که می‌شد خریدم، یک توله سگ بود.» پسرک گفت: «خیلی ممنونم.

من همیشه عاشق سگ‌ها بوده‌ام.» «صبح روز بعد اوضاع بهتر نشد. مرد دوباره سپیده دم از خواب بیدار شد و هنوز به خوبی دعانویس وارد شهر نشده فرشتگان بود که دعا برای حفظ آبرو پیرزن عجوزه دعانویس تربت حیدریه را با سبدش دید. «گفت: ‘روز بخیر، مادربزرگ.’» «او گفت: «روز خوبی داشته باشید، آقا.» مرد پرسید: «امروز در سبدت چه داری؟» «اگر می‌خواهی بدانی، بهتر است آن را بخری.» این را پیرزن گفت. مرد پرسید: «قیمتش چقدر است؟» «بله! او حتماً چهار پنی دارد؛ او هیچ‌وقت بیشتر از یک قیمت نداشته است.» «بنابراین مرد گفت جادو که آن را قبول می‌کند؛ پیدا کردن چیزی ارزان‌تر جادو سیاه از آن دشوار خواهد بود.

وقتی این بار درب آن را برداشت، یک بچه گربه داخل آن افتاده بود.» «وقتی به خانه رسید، پسرک در حیاط ایستاده بود، منتظر بود و فکر می‌کرد که برای دستمزد سال دومش چه چیزی باید بگیرد.» «او گفت: ‘شما هستید، استاد؟’» «بله، او آنجا بود.» پسرک پرسید: «امروز علوم غریبه چی خریدی؟» مرد گفت: «اوه! بدتر بود، و نه بهتر حفظ آبرو اما درست همانطور که چانه زده بودیم، بود. من اولین چیزی را که دیدم خریدم، و آن چیزی جز این بچه گربه نبود.» نماز خواندن پسر گفت: ‘هیچ‌کس بهتر از این پیدا نمی‌کنی. من در تمام عمرم به گربه‌ها به اندازه سگ‌ها علاقه داشته‌ام.’ مرد با خودش فکر کرد: «خب، من که از آن ماجرا خیلی بد بیرون نیامدم؛ اما روز دیگری در راه حاجت گرفتن است، روزی که او خودش باید به شهر برود.» «صبح روز سوم، پسرک راه افتاد و شیاطین درست وقتی که وارد شهر شد، همان عجوزه دعانویس اصفهان پیر

دعا حفظ آبرو

را دید که سبدی به بغل داشت. پسرک گفت: «صبح بخیر مادربزرگ!» قدیس «عجوبه پیر اصلاحات آینده ممکن است شامل ارجاعات طلسم گسترده‌تر باشد گفت: ‘صبح بخیر پسرم.’» «چی تو سبدت داری؟» جادو کهن «اگر می‌خواهی بدانی، بهتر است آن را بخری.» این را پیرزن گفت. پسر پرسید: «پس آن را می‌فروشی؟» «بله، طلسم او این کار کلیسا را می‌کرد؛ و چهار پنی هم قیمتش بود.» پسرک گفت: طلسم نویس جادو «این به اندازه کافی ارزان بود، و او آن را می‌خرید، زیرا قرار بود اولین چیزی را که می‌دید، بخرد.» «حالا می‌توانی آن را برداری، سبد و همه چیز را.» پیرزن گفت. «اما حواست باشد که قبل از رسیدن به خانه، دعانویس داخلش را نگاه دعا برای براورده شدن حاجت غیر ممکن فوری نکنی.

می‌شنوی چه می‌گویم؟» شیطان «نه، نه، نترس، او داخل کافر آن را نگاه نمی‌کرد؛ آیا احتمالش وجود داشت؟» اما با وجود همه این‌ها، دعا برای حفظ آبرو او راه می‌رفت و از خود می‌پرسید که چه چیزی دعانویس تایباد می‌تواند داخل سبد باشد، و اینکه آیا او این کار را خواهد کرد یا نه، نمی‌توانست جلوی خود را بگیرد و فقط درب آن را بردارد و به داخل نگاه کند. در یک چشم به هم زدن، یک مارمولک کوچک بیرون پرید و آنقدر دعا سریع در خیابان فرار کرد که هوا به دنبالش سوت کشید. هیچ چیز دیگری در سبد نبود. پسر فریاد زد: «نه! نه! ذکر کمی صبر کن و اینقدر فرار نکن.

خودت می‌دانی که من تو را خریده‌ام.» مارمولک فریاد زد: «دمم را فرو کن – دمم را انرژی مثبت فرو کن!» «خب، پسرک در دنبالش دوید و درست زمانی که داشت توی سوراخی توی دیوار می‌خزید، چاقویش را در دمش فرو کرد و درست در همان لحظه تبدیل به جوانی زیبا و خوش‌قیافه مثل بزرگترین شاهزاده شد، و واقعاً هم شاهزاده بود.» شاهزاده گفت: «حالا تو مرا نجات دادی، زیرا آن عجوزه پیری که تو و اربابت با او سر و کار داشتید، یک جادوگر است و من به یک مارمولک و برادر و خواهرم به یک توله سگ و بچه گربه تبدیل شده‌ام.» پسرک گفت: «داستان قشنگی بود!» حفظ آبرو «بله،» شاهزاده گفت؛ «و حالا او در راه بود تا ما را به آبدره بیندازد و بکشد؛ اما اگر کسی می‌آمد و می‌خواست ما را بخرد، باید هر کدام را چهار پنی می‌فروخت.